支持模糊查询,支持通配符和拼音查询, 帮助 。
指诗文中字词音节的对偶。
引宋•欧阳修 《<苏氏文集>序》:“见时学者务以言语声偶摘裂,号为时文,以相夸尚。”明•王世贞 《艺苑卮言》卷四:“七言排律创自 老杜,然亦不得佳。盖七字为句,束以声偶,气力已尽矣。”清•侯方域 《南省试策》:“夫教令詔誥之文,体在典重,今也非鄙俚则声偶矣,是其病为褻为凟。”
["①用木头或泥土等制成的人形。如 ~像。木~戏。②双,对,成双成对,与“奇( jī )”相对。如 ~数。~语(相对私语)。对~。无独有~。③事理上不一定要发生而发生的。如 ~或。~然。~合。~尔。~感。~发事件。④指丈夫或妻子。如 佳~。配~。"]详细解释
["①物体振动时所产生的能引起听觉的波。如 ~音。~带。②消息,音讯。如 ~息。不通~气。③说出来让人知道,扬言,宣称。如 ~明。~辩(公开辩白)。~泪俱下。~嘶力竭。④名誉。如 名~。⑤音乐歌舞。如 ~伎(女乐,古代的歌姬舞女)。~色。"]详细解释
suí shēng fù hè
năi shēng năi qì
shēng shì
pēng pēng shēng
wéi wéi lián shēng
ǒu ěr
zhōng yīng guān yú xiāng găng wèn tí de lián hé shēng míng
wàn lài wú shēng
fèi xíng fèi shēng
yà shēng sù fēi jī
huì yǐng huì shēng
shēng kòng
mò bù zuò shēng
tí shēng
lăng shēng
shēng sī
zé ǒu
shēng gē
qiū shēng fù
hé shēng
jiān shēng
luán ǒu
sǐ shēng
yuán shēng
duì kǒu xiāng shēng
liú shēng qì
fēi shēng xiá ěr
xiāo shēng nì yǐng
zhēng shēng
yù shēng diào shì
suí shēng yìng hè
chuāi gǔ tīng shēng
xiāo shēng miè jì
qiè qiè ǒu yǔ
zhú yǐng xún shēng
zài dào yuàn shēng