支持模糊查询,支持通配符和拼音查询, 帮助 。
显贵者所乘的马以玉为饰,行则作响,因名。
指居高位。
引南朝•梁 何逊 《车中见新林分别甚盛》诗:“隔林望行幰,下阪听鸣珂。”唐•王昌龄 《朝来曲》:“月昃鸣珂动,花连綉户春。”明•梅鼎祚 《玉合记·言祖》:“只把细蕊轻挼,立倦鞦韆架,耳听鸣珂眼盼他。”清•陈梦雷 《青青陵上柏》诗:“甲第亘长虹,拥节復鸣珂。”
引明•李东阳 《重经西涯》诗之一:“岂谓鸣珂还故里,敢将华髮恋微官。”清•唐孙华 《送宫恕堂北上》诗:“只今交旧尽鸣珂,推挽寧无一人佐。”
拼音míng kē,
释义:1、指显贵者所乘的马以玉为饰。2、.指居高位。
["①玉名。如 鸣~。~雪(形容洁白如雪)。②马笼头的装饰。如 玉~。~月。"]详细解释
["①鸟兽或昆虫叫。如 ~啭。~唱。~叫。~禽。鸟~。②发出声音,使发出声音。如 ~响。~奏。孤掌难~。③声明,发表意见、情感。如 ~谢。~冤。百家争~。④闻名,著称:“以文~江东”。"]详细解释
hè míng zhī shì
míng zhōng
hú míng xiāo zào
míng hú
míng gǔ ér gōng zhī
léi míng
míng sè
míng jī
míng luó
míng jiā
míng shù
míng xiào
xiào míng
míng chī
zhōng míng lòu jìn
míng guān
jiàn míng
míng lǜ
míng zào
míng zhēng
dǐng shí míng zhōng
míng niăo
áng shǒu sī míng
yǐn háng gāo míng
suān míng
míng huáng
míng xiāo
míng luán
bù míng zé yǐ
míng shāo
léi míng diàn shăn
gǔ jiăo qí míng
yī míng
huáng míng lóng
dōng míng xī yīng
míng yù yè zǔ