支持模糊查询,支持通配符和拼音查询, 帮助 。
蛙鸣。比喻俗物喧闹。
鸣叫的青蛙。
引《晋书·后妃传论》:“识暗鸣蛙,智昏文蛤。”宋•苏轼 《用旧韵送鲁元翰知洛州》:“鸣蛙与鼓吹,等是俗物喧。”清•唐孙华 《夏日园居杂咏》之三:“眼底雌雄看鬭蚁,耳中鼓吹厌鸣蛙。”
引宋•范成大 《喜雨》诗:“昨遣长鬚借踏车,小池须水引鸣蛙。”明•刘基 《冬暖》诗:“野畦落日舞残蝶,小池过雨喧鸣蛙。”
蛙鸣,拼音 :míng wā,比喻俗物喧闹。
["◎两栖动物的一科,无尾,后肢长,前肢短,趾有蹼,善于跳跃和泅水。种类很多。如 青~(俗称“田鸡”)。牛~。~泳。~人。"]详细解释
["①鸟兽或昆虫叫。如 ~啭。~唱。~叫。~禽。鸟~。②发出声音,使发出声音。如 ~响。~奏。孤掌难~。③声明,发表意见、情感。如 ~谢。~冤。百家争~。④闻名,著称:“以文~江东”。"]详细解释
bēi míng
hé míng
míng yā
dă míng ér
wā míng gǒu fèi
liăng bù wā
míng chún
wā yǐn
xiān míng
niú míng
míng jīn shōu bīng
míng qiú
zhēng míng
chán míng
míng gǔ
míng yuān
míng sī
míng dòng
míng háo
shì wā
wā xié
míng hū
míng zhà
jiá yù míng jīn
míng luó hè dào
míng qí fèng
nán míng gū zhăng
wā míng chán zào
míng zàn
guàn míng
zhòng yàn lù míng
míng zhōng jī qìng
băi niăo qí míng
qí míng yě āi
bù míng bù fēi
jī cháng léi míng