支持模糊查询,支持通配符和拼音查询, 帮助 。
形容声音清越。
引《礼记·玉藻》:“古之君子必佩玉……进则揖之,退则扬之,然后玉鏘鸣也。”清•朱仕秀 《重游灵应峰记》:“清泉杂其间,鏘鸣可听。”
金玉石互相撞击的声音。
引《礼记·玉藻》:「进则揖之,退则扬之,然后玉锵鸣也。」《楚辞·屈原·九歌·东皇太一》:「抚长剑兮王珥,璆锵鸣兮琳琅。」
比喻夫妻相亲相爱。
引语本《左传·庄公二十二年》:「凤皇于飞,和鸣锵锵。」
["①〔~~〕形容撞击金属器物的声音,如“锣鼓~~”。②(鏘)"]详细解释
["①鸟兽或昆虫叫。如 ~啭。~唱。~叫。~禽。鸟~。②发出声音,使发出声音。如 ~响。~奏。孤掌难~。③声明,发表意见、情感。如 ~谢。~冤。百家争~。④闻名,著称:“以文~江东”。"]详细解释
míng huàn
míng āi
chū xià zhī míng
jī míng sān xǐng
wàn lài míng
qiāng qiāng
qiāng hōng
míng zōu
míng bāo
yīng míng
míng qí
yōng míng
chuăn míng
míng shèng
míng jiàn nà měi
yù míng
míng tiáo
míng yù xī
yǐn qiào yíng míng
kēng qiāng yáo gǔn
kēng qiāng yǒu lì
míng qí fèng
míng lài
míng zòu
shè míng
bù píng ér míng
léi míng diàn shăn
huǒ shān míng
fēng míng qín
āi míng bù zhǐ
dōng míng xī yīng
fèng míng qí shān
băi niăo tí míng
míng qín ér zhì
míng yù yè lǚ