支持模糊查询,支持通配符和拼音查询, 帮助 。
寒蝉;秋蝉。
引《文选·潘岳<河阳县作>诗》:“鸣蝉厉寒音,时菊耀秋华。”李善 注引《礼记》:“孟秋,寒蝉鸣。”唐•高适 《留别郑三韦九兼洛下诸公》诗:“远路鸣蝉秋兴发,华堂美酒离忧销。”鲁迅 《朝花夕拾·从百草园到三味书屋》:“也不必说鸣蝉在树叶里长吟,肥胖的黄蜂伏在菜花上,轻捷的叫天子(云雀)忽然从草间直窜向云霄里去了。”
["①昆虫,种类很多,雄的腹面有发声器,叫的声音很大。如 ~联。~蜕。~韵(蝉鸣)。寒~。金~脱壳。②古代的一种薄绸,薄如蝉翼。如 ~纱。"]详细解释
["①鸟兽或昆虫叫。如 ~啭。~唱。~叫。~禽。鸟~。②发出声音,使发出声音。如 ~响。~奏。孤掌难~。③声明,发表意见、情感。如 ~谢。~冤。百家争~。④闻名,著称:“以文~江东”。"]详细解释
táng láng bǔ chán
yī míng jīng rén
chán lián
zì míng zhōng
míng shēng
chán míng
míng jīn
míng qiān
xiāo míng
míng fèng
jīng míng
chán fù
chán chú
chán huì
chán miăn
míng zhù
míng hào
dòu míng
míng niăo
míng tān
míng quán
míng kē lǐ
yào chán
míng shā shān
gōu huǒ gū míng
chán shí yǔ
hán chán jiāng niăo
liăng bù wā míng
chán lián wăng fù
chán lián guàn jūn
léi míng diàn shăn
dōng míng xī yīng
jī cháng léi míng
míng qín ér zhì
hé qīng shè míng
xián míng lè qì