支持模糊查询,支持通配符和拼音查询, 帮助 。
(用言语)挑逗,引诱。
引《水浒传》第八一回:“原来这 李师师 是个风尘妓女,水性的人,见了 燕青 这表人物,能言快説,口舌利便,倒有心看上他。酒席之间,用些话来嘲惹他。”
逗弄、勾引。也作「嘲拨」、「嘲撩」。
引《水浒传·第八一回》:「酒席之间,用些话来嘲惹他。」
zhāo rě ㄓㄠ ㄖㄜˇ嘲惹
(用言语)挑逗,引诱。《水浒传》第八一回:“原来这 李师师 是个风尘妓女,水性的人,见了 燕青 这表人物,能言快说,口舌利便,倒有心看上他。酒席之间,用些话来嘲惹他。”
["◎讥笑,拿人取笑。如 ~笑。~弄。~骂。~诮。~谑。冷~热讽。","◎〔~哳( zhā )〕同“啁哳”。"]详细解释
["◎招引,挑逗。如 招~。~事。~气。~祸。~恼。~是生非。"]详细解释
yǒng cháo fēng yuè
yǒng yuè cháo huā
rě shì zhāo fēi
qiān rě
cháo yǒng
rě huǒ shāo shēn
rě shī zi tóu shàng náo
rě bù qǐ
zhāo rě
rě rén ěr mù
cháo xiāo
fěng cháo
rě rén zhù yì
cháo ōu
cháo mà
cháo bō
xuè cháo
zhāo shì rě fēi
huì cháo
cháo shěn
cháo bā
rě nù
xì cháo shǐ huán
rě fān
rě fàn
rě yàn
cháo ào
cháo chàng
cháo jī
cháo píng
cháo xuān
cháo zhōu
zhān huā rě căo
tiān rě
lì rě míng qiān
ā mò rě gǔ