支持模糊查询,支持通配符和拼音查询, 帮助 。
存问、慰抚。
引《文选·应瑒<侍五官中郎将建章台集诗>》:“公子敬爱客,乐饮不知疲,和颜既以畅,乃肯顾细微。赠诗见存慰,小子非所宜。”李善 注:“郑玄 《周礼》注曰:‘存,省也。’ 毛萇 《诗》传曰:‘慰,犹安存之也。’”《宋书·王微传》:“微 既为 始兴王 濬 府吏, 濬 数相存慰, 微 奉答牋书,輒饰以辞采。”《资治通鉴·唐太宗贞观十九年》:“上见病卒,召至御榻前存慰,付州县疗之,士卒莫不感悦。有不预征名,自愿以私装从军,动以千计。”《宋史·真宗纪一》:“丁卯,以 向敏中 为 河北、河东 宣抚使,按巡郡国,存慰士民。”
省视问慰。
引《文选·应玚·侍五官中郎将建章台集诗》:「赠诗见存慰,小子非所宜。」《宋史·卷六·真宗本纪一》:「以向敏中为河北、河东宣抚使,按巡郡国,存慰士民。」
["①东西在那里,人活着。如 ~在。~亡。生~。②保留,留下。如 保~。留~。~照。~疑。去伪~真。③寄放。如 寄~。④停聚。如 ~水。⑤怀有,怀着。如 ~心。不~任何奢望。"]详细解释
["①使人心里安适。如 ~问。~劳。~勉(安慰鼓励)。~唁(慰问死者家属)。~留。~藉。安~。劝~。抚~。②心安。如 ~志(宽慰自己的心情)。宽~。欣~。"]详细解释
zhěng cún líng qǔ
yī xī shàng cún
shuò guǒ jǐn cún
fēng cún
jiù wáng tú cún
wèi jiě
cún shén
cháng cún
shì bù liăng cún
bài wèi
yàn wèi
wèi jié
cún xīn bù liáng
biàn cún
bìng cún bù bèi
cún shǒu
cún dìng
yùn wáng wéi cún
cún zhěng
cún wáng jué xù
cún jiù
cún yì
xù cún
chǒng cún
bù cún zhī dì
cún liàng fáng
tuī wáng gù cún
cún chǔ lèi
cún chǔ rèn zhèng
nèi cún xiè lòu
jìn tuì cún wáng
míng cún shí fèi
cún dǐ ér
mián mián ruò cún
cún xiè