支持模糊查询,支持通配符和拼音查询, 帮助 。
鸟叫。语本《诗·小雅·伐木》:“伐木丁丁,其鸣嘤嘤。”
鸟叫。
引语本《诗·小雅·伐木》:“伐木丁丁,其鸣嚶嚶。”南朝 宋•谢灵运 《酬从弟惠连》:“鸣嚶已悦豫,幽居犹鬱陶。”唐•韩愈 孟郊 《城南联句》:“惟昔集嘉咏,吐芳类鸣嚶。”明•刘基 《乙卯岁首早朝奉天殿柬翰林大本堂诸友》诗:“枝上鸣嚶报早春,御沟波澹碧龙鳞。”
["①〔~~〕象声词,形容鸟叫或低而细微的声音。②〔~宁〕轻声叫唤或哭泣。③〔~泣〕低声哭泣。④〔~鸣〕鸟叫,喻寻求志趣相投的朋友,如“~~相召”。⑤(嚶)"]详细解释
["①鸟兽或昆虫叫。如 ~啭。~唱。~叫。~禽。鸟~。②发出声音,使发出声音。如 ~响。~奏。孤掌难~。③声明,发表意见、情感。如 ~谢。~冤。百家争~。④闻名,著称:“以文~江东”。"]详细解释
míng zhōng
luán míng
zhāo yáng míng fèng
míng hú
míng gǔ ér gōng zhī
fēng bù míng tiáo , yǔ bù pò kuài
zhōng míng dǐng shí
nào yīng yīng
míng shēng
míng fèi
shēn míng
míng jiăo
míng tuān
pìn jī mǔ míng
yú míng
yīng wō
yīng yōu
míng hé luán
qín sè hé míng
míng zhào
míng yì
míng ráo
míng yě shí píng
wā míng chán zào
gòng míng qì
míng jú
bù míng zé yǐ
liăng bù wā míng
míng zhōng liè dǐng
bù píng ér míng
bēi míng dòng xué
què míng zhào jí
āi míng bù zhǐ
fèng míng qí shān
jī cháng léi míng
míng yù yè lǚ