支持模糊查询,支持通配符和拼音查询, 帮助 。
终极,指天。
佛教指悟道的最终境界。
引《穀梁传·庄公三年》“三合然后生” 晋•范宁 注:“会二气之和,极发挥之美者,不可以柔刚滞其用,不得以阴阳分其名,故归於冥极而谓之天。”
引南朝 宋•宗炳 《明佛论》:“及身随顺玄化,诚以信往,然后悟随应求,一悟所振,终可遂至冥极。”
["①昏暗。如 幽~。~蒙。晦~。②深奥,深沉。如 ~思。~想。~心。③糊涂,愚昧。如 ~顽不灵。④迷信的人称人死后进入的世界。如 ~界。~府。~婚。~衣。~寿。"]详细解释
["①顶端,最高点,尽头。如 登~(帝王即位)。登峰造~。②指地球的南北两端或电路、磁体的正负两端。如 ~地(极圈以内的地区)。~圈。北~。阴~。③尽,达到顶点。如 ~力。~目四望。物~必反。④最高的,最终的。如 ~点。~限。~端。~致。⑤副词:表示最高程度:~其。~为( wéi )。"]详细解释
jí yòu
běi jí xióng
wú jí
xuán míng
jí yì
jí quán
bèng jí
míng rán
jí yăng
míng xīn
dùn míng
chóng jí
dì jí
jí qíng
míng mò
míng cáng
míng fú
míng guó
míng wū
jí miào
yào jí
mù míng
jí xìng
míng shì
liăng jí fēn huà
zǐ míng
míng mì
jí xiàn yùn dòng
qīng míng zī
liè juàn pí jí
míng wù
sōng gāo jùn jí
diān fēng zào jí
shēn gēn níng jí
míng mò zhī xiāng
jí tiān wăng dì