支持模糊查询,支持通配符和拼音查询, 帮助 。
良友。
用为对他人朋友的美称。
引《论语·季氏》:“乐节礼乐,乐道人之善,乐多贤友,益矣。”汉•徐干 《中论·贵验》:“至言也,非贤友则无取之,故君子必求贤友也。”
引明•徐渭 《女状元》第四出:“这几件可都要借光於贤友。”
["①彼此有交情的人。如 朋~。~谊。~情。②有亲近和睦关系的。如 ~邦。~邻。③相好,互相亲爱。如 ~爱。~善。"]详细解释
["①有道德的,有才能的。如 ~明。~德。~能。~良。~惠。~淑。~哲。~人。圣~。礼~下士。②敬辞,用于平辈或晚辈。如 ~弟。~侄。~契(对弟子或朋友子侄辈的敬称)。"]详细解释
zhú lín qī xián
zhèng yǒu
jiàn xián sī qí
fā shāo yǒu
shí yǒu
shī yǒu
făng xián
xián fēi
sān xián
shì xián
xián fān
xián láng
xián jiāng
xián jié
cí yǒu
yì yǒu
rèn xián shǐ néng
dì yǒu
ài yǒu
bā yǒu
xián xíng
shī yǒu jì jiǔ
fă yǒu
xián shǒu shān
zhǔ yǒu
xuán yǒu
xián shǒu zōng
pín xián
dà yǒu zhī jiā
jīn yǒu yù kūn
sān pǔ yǒu hé
sī xián rú kě
jiăn xián fù shì
guān shèng xián
guăng kāi xián lù
jìn xián dá néng