支持模糊查询,支持通配符和拼音查询, 帮助 。
良友。
用为对他人朋友的美称。
引《论语·季氏》:“乐节礼乐,乐道人之善,乐多贤友,益矣。”汉•徐干 《中论·贵验》:“至言也,非贤友则无取之,故君子必求贤友也。”
引明•徐渭 《女状元》第四出:“这几件可都要借光於贤友。”
["①彼此有交情的人。如 朋~。~谊。~情。②有亲近和睦关系的。如 ~邦。~邻。③相好,互相亲爱。如 ~爱。~善。"]详细解释
["①有道德的,有才能的。如 ~明。~德。~能。~良。~惠。~淑。~哲。~人。圣~。礼~下士。②敬辞,用于平辈或晚辈。如 ~弟。~侄。~契(对弟子或朋友子侄辈的敬称)。"]详细解释
liáng shī zhèng yǒu
xián zăi
bìng yǒu
xián shù
yì xián
xián wáng
wèi zhōng xián
shì yǒu
bā yǒu
xián zhí
zuǒ xián
jìng xián xià shì
xián kuài
xiăo yǒu
xiāng yǒu
xián wēn
xián líng
nì yǒu
shāo yǒu
jǔ xián rèn néng
xián shì
jù xián
zhǔ yǒu
pín xián
qiú qīn gào yǒu
yōu xián yáng lì
zhāo xián băng
shàn yǒu qī shì
xǔ yǒu yǐ sǐ
qún xián bì jí
kuáng péng huàn yǒu
yín péng xiá yǒu
gū jià zhī yǒu
bù qǐng zhī yǒu
wēn wăn xián shū
yăng xián wù