支持模糊查询,支持通配符和拼音查询, 帮助 。
古代管乐器。葭,通“笳”。
吹奏笳笛。
引汉•张衡 《西京赋》:“发引和,校鸣葭,奏《淮南》,度《阳阿》。”
吹奏笳笛。参见“鸣笳”。
引《文选·谢灵运<九日从宋公戏马台集送孔令诗>》:“鸣葭戾朱宫,兰巵献时哲。”李周翰 注:“葭,笛也。天子行,鸣笛引路也。”
míng jiā ㄇㄧㄥˊ ㄐㄧㄚ
(1).古代管乐器。葭,通“ 笳 ”。 汉 张衡 《西京赋》:“发引和,校鸣葭,奏《淮南》,度《阳阿》。”
(2).吹奏笳笛。《文选·谢灵运<九日从宋公戏马台集送孔令诗>》:“鸣葭戾朱宫,兰巵献时哲。” 李周翰 注:“葭,笛也。天子行,鸣笛引路也。”参见“ 鸣笳 ”。
["①初生的芦苇。如 ~芦。~莩(❶芦苇中的薄膜;❷喻关系疏远的亲戚,如“~~之亲”)。②古同“笳”,一种乐器。"]详细解释
["①鸟兽或昆虫叫。如 ~啭。~唱。~叫。~禽。鸟~。②发出声音,使发出声音。如 ~响。~奏。孤掌难~。③声明,发表意见、情感。如 ~谢。~冤。百家争~。④闻名,著称:“以文~江东”。"]详细解释
zhāng míng shǔ bào
lóng yuè fèng míng
luán fèng hé míng
gōu huǒ hú míng
jī míng jiè dàn
míng luó kāi dào
zòu míng qǔ
míng fàng
míng luó
míng qiān
jiān jiā yǐ yù
míng fèng
míng biāo
míng dí
míng gù
míng shèng
míng tuó
dòu míng
cháng míng jī
míng tuò
dǐng shí míng zhōng
tǐ míng lè qì
míng jiōng
míng jiá
gòng míng qì
míng huáng
míng shén
hán míng
míng kē qǔ
féi dùn míng gāo
áo míng biē yīng
chán míng shǔ
bái fèng míng
fèng míng guān
jī cháng léi míng
pèi yù míng luán