支持模糊查询,支持通配符和拼音查询, 帮助 。
敲打铜锣。常用以警众、聚众。
引《元史·刑法志四》:“诸军官鳩财聚众,张设仪卫,鸣锣击鼓,迎赛神社,以为民倡者,笞五十七。”郭灿东 《黄巢》第三章七:“王处存 便命鸣锣收军。”
敲锣。
引《三国演义·第一二回》:「今夜初更时分,城上鸣锣为号,便可进兵。」《儒林外史·第四回》:「众回子心里不伏,一时聚数百人,鸣锣罢市,闹到县前来。」
["◎一种乐器,铜制,像盘,用槌子敲打出来。如 ~鼓经(戏曲打击乐各种谱式的泛称)。~鼓喧天。紧~密鼓。"]详细解释
["①鸟兽或昆虫叫。如 ~啭。~唱。~叫。~禽。鸟~。②发出声音,使发出声音。如 ~响。~奏。孤掌难~。③声明,发表意见、情感。如 ~谢。~冤。百家争~。④闻名,著称:“以文~江东”。"]详细解释
jī míng ér qǐ
jǐn luó mì gǔ
hé míng
lǘ míng yī shēng
wā míng yǐn jiào
míng wā
míng qióng
diàn shăn léi míng
dà míng dà fàng
niú míng
cháo zhōu dà luó gǔ
míng luó kāi dào
míng luán
zì míng
míng láng
hǒu míng
míng bì
míng dú
shēn míng
lù míng
míng zhù
míng háo
míng lǜ
hú míng gōu huǒ
yù míng
yǐn qiào yíng míng
míng xián
míng fèi kè
qín sè hé míng
yōu yōu lù míng
yǐn háng gāo míng
dă shùn fēng luó
míng zhōng gǔ
bēi míng dòng xué
què míng zhào jí
míng zhōng gé