支持模糊查询,支持通配符和拼音查询, 帮助 。
鸣叫;嘶叫。
引宋•吴淑 《蝉赋》:“乘凉风以翾翥,应白露而鸣嘶。”宋•范成大 《初入峡山效孟东野》诗:“峡 马类黄狗,不能长鸣嘶。”
["①马叫。如 ~叫。~鸣。人喊马~。②声音哑。如 ~哑。声~力竭。"]详细解释
["①鸟兽或昆虫叫。如 ~啭。~唱。~叫。~禽。鸟~。②发出声音,使发出声音。如 ~响。~奏。孤掌难~。③声明,发表意见、情感。如 ~谢。~冤。百家争~。④闻名,著称:“以文~江东”。"]详细解释
jī míng gǒu fèi
hè míng zhī shì
bēi míng
hé míng
míng chún
fèng míng zhāo yáng
jī míng qí shí
gěng yè nán míng
wă fǔ léi míng
zì míng
míng láng
míng zhuàn
suān sī
míng dāng
míng dòng
míng fèi
míng gù
lăo jì sī fēng
míng qí
míng shēng shàng xià
míng háo
pìn jī mǔ míng
míng tuò
míng qiào
wă fǒu léi míng
míng suō
míng kòng
míng qín lèi
míng shā shān
míng shāo
míng zhōng liè dǐng
què míng zhào jí
fèng míng guān
dōng míng xī yīng
míng qín ér zhì
yī niú míng dì